
Dünya Meteoroloji Örgütü, küresel ortalama deniz seviyesinin 1993’te başlayan uydu kayıtlarının en yüksek noktasına ulaştığını bildirdi. 9 Kasım’da Antalya’daki COP31’de açıklanan güncelleme, temmuz ayına kadarki geçici ölçümlerde okyanusların depoladığı ısının art arda onuncu rekor yılına işaret ettiğini de belirtiyor.
İki gösterge birbiriyle ilişkili. Deniz suyu ısındıkça genleşir. Karadaki buzullar ve buz tabakaları kütle kaybettikçe okyanusa ek su ulaşır. Deniz seviyesindeki uzun vadeli yükseliş bu süreçleri birlikte yansıtır. Okyanus ısısı göstergesi ise suyun içinde ne kadar enerji depolandığına bakar. İki ölçümün takvimleri aynı olmadığı için rapordaki geçici ısı kaydı, 2026’nın tamamı için son değer olarak okunamaz.
Küresel ortalama, herhangi bir limanda suyun bire bir aynı miktarda yükseldiğini göstermez. Akıntılar, rüzgâr ve karanın yükselmesi ya da çökmesi yerel koşulları değiştirir. Yine de kıyı koruması planlayan kentler için küresel yükseliş önemli bir başlangıç bilgisi. Fırtına dalgasının hangi su seviyesi üzerine bineceği, taşkın tehlikesini doğrudan etkileyebilir.


