
ABD Nükleer Düzenleme Komisyonu, Teksas’ta Dow’un Seadrift kimya tesisinin yanında kurulması önerilen dört küçük modüler reaktör için inşaat izni verdi. Dow ve proje ortağı X-energy kararı 9 Kasım’da duyurdu. Long Mott projesinin hedefi sanayi tesisine hem elektrik hem de üretim süreçlerinde kullanılacak yüksek sıcaklıkta buhar sağlamak.
Kimya tesisi neden buhar istiyor?
Kimya tesisleri pompaları, motorları ve kontrol sistemlerini çalıştırmak için elektriğe ihtiyaç duyar. Birçok üretim adımı ise aynı zamanda doğrudan ısı ister. Buhar, ısının tesis içinde borularla taşınması ve farklı üretim birimlerine verilmesi için kullanılan bir araç. Bu nedenle sanayinin enerji ihtiyacına yalnız şebekeden çektiği elektrik üzerinden bakıldığında önemli bir bölüm gözden kaçabilir.
Xe-100 adlı tasarım, soğutucu olarak gaz kullanan yüksek sıcaklık reaktörü. X-energy’nin teknik açıklamasına göre her ünite yaklaşık 80 megavat elektrik kapasitesine veya 200 megavat termal kapasiteye sahip olacak şekilde tasarlandı. Bu iki sayı farklı büyüklükleri ifade ediyor. Termal kapasite reaktörün ürettiği ısıyı, elektrik kapasitesi o ısının bir bölümünün elektrik üretimine dönüştürüldüğü durumu anlatıyor. Tesiste elektrik ile buharın nasıl paylaştırılacağı, nihai işletme düzenine bağlı.
İzin neyi mümkün kılıyor?
İnşaat izni, düzenleyicinin saha ve tasarımın inşasına ilişkin inceleme aşamasını tamamladığını gösteriyor. Şirketler şimdi ayrıntılı mühendislik, tedarik hazırlığı ve işletme lisansı başvurusu üzerinde ilerleyebileceklerini belirtiyor. İşletme lisansı, yakıt yüklenmesi ve reaktörlerin çalıştırılması açısından ayrı bir düzenleyici adım. Dow’un tam ölçekli yatırım kararı da şirketin açıklamasında gelecekteki aşamalar arasında yer alıyor.
Proje gerçekleşirse, reaktörlerin yerinde ısı sağlaması kimya tesisinin kullandığı mevcut buhar ve elektrik kaynaklarının bir bölümünün yerini alabilir. Bunun maliyeti, tesisin ne zaman devreye gireceği ve bakım dönemlerinde buharın nasıl sağlanacağı bu izinle kesinleşmiyor.
Long Mott Energy başvurusunu Mart 2025’te yapmıştı. Bu aşamada düzenleyiciye sunulan belgeler saha, reaktör tasarımı ve çevresel etkiler hakkındaydı. Ayrı işletme başvurusu, reaktörlerin çalıştırılmasına ilişkin koşulları kapsayacak.
Şirketler ilk teslimat için 2030’ların başını hedefliyor. İzin sonrasında izlenecek somut gelişmeler, Dow’un yatırım kararı, ekipman siparişlerinin kesinleşmesi ve işletme lisansı başvurusunun düzenleyiciye sunulması. Bunlar tesisin açıklanan takvime ne ölçüde yaklaşabildiğini gösterecek.


