ABD’nin 3 Kasım ara seçimlerinde Demokratlar, Associated Press’in yarış çağrılarına göre Temsilciler Meclisi ve Senato’da çoğunluğu kazandı. 7 Kasım’da yayımlanan AP haberinde farklı ülkelerden görüşülen kişiler, bu sonucun Washington’ın dış politikasına ne kadar yansıyacağı konusunda temkinliydi. Temkinin somut nedeni şu: Seçim Kongre’nin bileşimini değiştiriyor, başkanlık görevini değiştirmiyor.
Ara seçim, başkanlık döneminin ortasında yapılan kongre seçimidir. Kongre’nin iki kanadının el değiştirmesi, hangi yasa tekliflerinin gündeme alınacağını ve yönetimin hangi konularda denetleneceğini etkiler. Bütçe kararları da bu ilişkinin parçası. Ancak bir dış politika başlığında yeni çoğunluğun farklı düşünmesi, mevcut uygulamanın seçim gecesi sona ermesi anlamına gelmiyor.
Örneğin başka bir ülkeye yardımı ele alalım. Yeni çoğunluğun bütçede para ayrılmasını istemesiyle, üzerinde uzlaşılmış bir metnin yasalaşması ve kaynağın kullanılmaya başlanması ayrı aşamalar. Başkan ile Kongre’nin anlaşması gereken konularda bu aşamalar uzayabilir. Buna karşılık, komitelerin yönetimden belge ve açıklama istemesi, bir politikanın nasıl uygulandığını daha erken görünür kılabilir.
AP’nin görüşmelerinde dile getirilen kaygılar da sonuçla uygulama arasındaki bu aralığa işaret ediyor. Farklı ülkelerden görüşülen kişilerin yorumları, o ülkelerin kamuoyunun tamamını temsil etmiyor. Yine de ABD politikalarının seçimden seçime yön değiştirebilmesi, Washington’a uzun vadeli güven duyanlar için neden yalnızca bir seçim sonucuna bakmanın yetmediğini anlatıyor.
Seçim sonuçları ile yeni Kongre’nin göreve başlaması arasında da zaman var. Bu aralıkta açıklanan her Beyaz Saray kararı yeni çoğunluğun ürünü sayılamaz. Benzer şekilde kampanya sırasında verilen sözlerle Kongre gündemine gerçekten alınan teklifler ayrılmalı. Dışarıdan bakıldığında kurumsal değişimin ilk işaretleri, yeni üyelerin ortak bir öncelik üzerinde uzlaşıp uzlaşmadığında görülecek.
Önümüzdeki dönemde üç somut gelişme izlenebilir. Yeni Kongre çoğunluğunun ilk bütçe öncelikleri, dış politika alanında açacağı denetim başlıkları ve Beyaz Saray’ın bunlara vereceği karşılık. İki kanatta çoğunluğu kazanmak Kongre’nin eline gündemi ve denetimi biçimlendirecek araçlar veriyor. Bu araçların İran, Ukrayna veya diğer dış politika dosyalarında hangi sonuca yol açacağını ise sandalye hesabından çok, alınan kararlar ve kullanılan kaynaklar gösterecek. İlk açıklamalar siyasi yönü gösterebilir, uygulamadaki değişiklik için bütçe metinleri ve yönetim kararları izlenmeli.